400 papers
Deze studie identificeert Spp1⁺-macrofagen als centrale communicatieknooppunten die beenmergfibrose bij myeloproliferatieve neoplasma's aansturen via interacties met stromale cellen en cytokines, en bevestigt hen als een veelbelovend therapeutisch doelwit.
Dit onderzoek toont aan dat het verhogen van de systemische cysteïneconcentratie, bijvoorbeeld via probiotica of directe suppletie, de T-celfunctie verbetert en de werkzaamheid van anti-PD-1 immunotherapie bij pancreaskanker aanzienlijk versterkt.
Dit onderzoek toont aan dat co-targeting van de AMPK-MAPK-richting, geïnitieerd door het microbiota-geassocieerde metaboliet azijnzuur, kanker-geassocieerde fibroblasten in pancreaskanker (PDAC) herprogrammeert en tumorgroei remt, wat een nieuwe therapeutische strategie suggereert.
Dit onderzoek toont aan dat hypo-fractioneerd FLASH-bestraling medulloblastoom volledig kan uitroeien door microglia-activatie in de tumor, terwijl het tegelijkertijd neurotoxiciteit in de hippocampus minimaliseert via een unieke neuron-astrocyt-interactie die cognitieve functies behoudt.
Deze studie toont aan dat het pyruvaat-knooppunt fungeert als een metabool controlepunt voor de verspreiding van lymfoid kankercellen, waarbij een herprogrammering van het metabolisme via mROS/HIF-1α-signaleringspaden de migratie en ziekteprogressie aanstuurt.
Data uit de Cancer Cell Line Encyclopedia suggereren dat liganden voor ERBB-receptoren, die via de G11/Gq-pad worden geactiveerd, de proliferatie van BRAF-wildtype melanomen aandrijven en potentieel ook bijdragen aan uveale melanomen.
Dit onderzoek onthult dat de door ROCK1-gemedieerde rekrutering van het actinebundelende eiwit Plastin-3 naar het celmembraan een cruciale stap is in het cytoskelet-hermodelleringproces dat cellen-in-cell-invasie tijdens entosis aandrijft.
Deze studie presenteert een robuust prognostisch signatuur van 26 tumorsuppressorgenen dat, door middel van een gewogen scoringssysteem, een betere voorspellende nauwkeurigheid en overleving toont voor patiënten met adenocarcinoom van de long (NSCLC) dan bestaande modellen.
Deze studie presenteert een robuuste genomische subtypering van schedelbasischordomen op basis van kopie-varianten, die de tumoren in vier biologisch coherente groepen indelt die correleren met specifieke transcriptieprogramma's en therapeutische kwetsbaarheden.
Deze studie toont aan dat B-ALL met RAS-mutaties wordt gekenmerkt door een immuunonderdrukkend beenmergmicro-omgeving met een verrijking van regulatorische T-cellen, wat de effectiviteit van immunotherapie beperkt maar hersteld kan worden door blokkade van CTLA4.
Deze studie presenteert endocrien responsieve xenograft-modellen van ER-positieve lobulair invasieve borstkanker die de unieke histologische kenmerken, metastatische verspreiding naar specifieke weefsels en het therapeutische antwoord op endocriene behandeling van de menselijke ziekte nauwkeurig nabootsen, waardoor ze waardevolle preklinische platforms bieden voor het testen van nieuwe therapieën.
Dit onderzoek toont aan dat TRIM9 de proliferatie en morfologie van melanoomcellen reguleert door interactie met VASP en het cytoskelet te beïnvloeden, waardoor het de ziekteprogressie en metastase beïnvloedt.
De studie toont aan dat prostaatkankercellen die resistent zijn tegen castratie (CRPC) verslaafd zijn aan hoge CDK2-activiteit, en dat het combineren van CDK2-remmers met bestaande AR-remmers de werkzaamheid selectief verhoogt zonder normale cellen te schaden.
Dit onderzoek toont aan dat het remmen van het argininesyntheseweg, en met name het enzym ASS1, de mRNA-translatie in melanoomcellen herprogrammeert en zo tumoren die resistent zijn tegen immuuncheckpointremmers weer gevoelig maakt voor anti-PD-1-therapie.
Dit onderzoek toont aan dat stromale asparagine, die via SLC38A4 door pancreaskankercellen wordt opgenomen, essentieel is voor hun aanpassing aan mitochondriale stress, en dat het blokkeren van deze metabole koppeling de gevoeligheid voor OXPHOS-remming in pancreaskanker verhoogt.
Hoewel mesenchymale glioblastoomcellen sneller migreren dan proneurale cellen, leiden ze tot een langere overleving dankzij een beschermende immuunrespons die de snelle verspreiding compenseert, wat de klinische overlevingsverschillen tussen de subtypes verklaart.
De studie toont aan dat SRRM1 een alternatieve splicing-regulerend programma coördineert dat de expressie van oncogene eiwitisoformen, zoals bij NUMB, bevordert en zo de maligniteit van kankercellen ondersteunt, wat SRRM1 een veelbelovend therapeutisch doelwit maakt.
Dit onderzoek toont aan dat langdurige blootstelling aan PARP-remmers bij eierkanker metabolische plasticiteit induceert, waardoor resistente cellen overschakelen van glutamine- naar glucoseafhankelijkheid, wat een nieuwe therapeutische zwakke plek biedt die via een wiskundig model kan worden benut.
Dit onderzoek toont aan dat ongerichte long-read transcriptoomsequencing, gecombineerd met functionele validatie in Drosophila, nieuwe en oncogene genfusies in gliomen kan identificeren die door standaard korte-read panelen worden gemist.
Dit onderzoek toont aan dat in Drosophila de door het RasG12V-oncogeen geïnduceerde senescentie van epitheelcellen via de cytokine Upd1 systemisch metabool syndroom veroorzaakt, wat een causaal verband legt tussen precancereuze senescentie en metabole stoornissen.